26 Mijdar, Şemî - 2022
No menu items!
More

    MAN a sor

    Fatma Taşli Tûnç

    Di salên 90-95’an de qamyonek me ya MAN hebû. Hingî ku kevn bû ji her derê wê parçeyên rizyayî diweşiyan. MAN a sor deh salan ji min mestir bû. Carna Seleh, yanî hevserê min diçû Iraqê mazot dianî û difirot, lê ji perê ku jê dihat du qatê wî pereyî jî dîsa tev li çêkirina qamyonê dida. Her rojên xwedê li senayê bû û di malê de jî şer bû.

    Seleh wiha digot

    – Ez ê we tevan bi qurbana tekelê MAN a sor bikim. Her çiqas min digot bifroşe, bide xurdeciyan me jê xelas bike! Karê te xisara te dernaxe, wî serê xwe bera erdê dida û di ber xwe de nifir û xeber digotin me.”

    Demekê anîna mazotê qedexe bû, lê carna diçûn bi dizî dianîn. Çed qartonê cixarê malboro didan memûrê gumrikê û derbas dibûn. Ji wan rojê bi dizî mazot dianîn cardin, rojekê çûn mazotê û dema hatin bi rê de di ketina nava Amedê de trafîq wî disekinîne. Hema xwe ji qamyonê davêje û direve, polîs dide ser piştê û direve tê malê, polîs jî li dû. Berî polîs xwe davêje hundir û diqîre.

    – Min veşêrin hatin li dû min in! Û hema perdeya ku li ser nivîna rakir û ket binî, lê ji ber ku perde kinbû lingên wî hetanî çongê ji derve mabûn.

    Dema polîs hatin hundir ew dîtin, perde rakirin, bi milê wî girtin û ew birin. Lê wî her li min û zarokan gef dixwar.

    -Kerno ma qey ez ê neyêm malê?

    Ma ez ê we nekujim!

    Hûn ê bibînin ez ê çi bînim serê we,

    MAN a sor paşê çi jê bû?

    Li paytexta Iraq, Bexdayê agir pê ket û şewitî. Em bi wî awayî jê pak bûn. Lê

    mixabin xwediyê wê ji kula wê mir.

    MAN a sor

    Fatma Taşli Tûnç

    Di salên 90-95’an de qamyonek me ya MAN hebû. Hingî ku kevn bû ji her derê wê parçeyên rizyayî diweşiyan. MAN a sor deh salan ji min mestir bû. Carna Seleh, yanî hevserê min diçû Iraqê mazot dianî û difirot, lê ji perê ku jê dihat du qatê wî pereyî jî dîsa tev li çêkirina qamyonê dida. Her rojên xwedê li senayê bû û di malê de jî şer bû.

    Seleh wiha digot

    – Ez ê we tevan bi qurbana tekelê MAN a sor bikim. Her çiqas min digot bifroşe, bide xurdeciyan me jê xelas bike! Karê te xisara te dernaxe, wî serê xwe bera erdê dida û di ber xwe de nifir û xeber digotin me.”

    Demekê anîna mazotê qedexe bû, lê carna diçûn bi dizî dianîn. Çed qartonê cixarê malboro didan memûrê gumrikê û derbas dibûn. Ji wan rojê bi dizî mazot dianîn cardin, rojekê çûn mazotê û dema hatin bi rê de di ketina nava Amedê de trafîq wî disekinîne. Hema xwe ji qamyonê davêje û direve, polîs dide ser piştê û direve tê malê, polîs jî li dû. Berî polîs xwe davêje hundir û diqîre.

    – Min veşêrin hatin li dû min in! Û hema perdeya ku li ser nivîna rakir û ket binî, lê ji ber ku perde kinbû lingên wî hetanî çongê ji derve mabûn.

    Dema polîs hatin hundir ew dîtin, perde rakirin, bi milê wî girtin û ew birin. Lê wî her li min û zarokan gef dixwar.

    -Kerno ma qey ez ê neyêm malê?

    Ma ez ê we nekujim!

    Hûn ê bibînin ez ê çi bînim serê we,

    MAN a sor paşê çi jê bû?

    Li paytexta Iraq, Bexdayê agir pê ket û şewitî. Em bi wî awayî jê pak bûn. Lê

    mixabin xwediyê wê ji kula wê mir.